De wereld zachter maken.

De wereld zachter maken.

Daarom maakt Marian Verdonk wandkleden uit wol.

Lichte, ademende, tactiele oppervlakten die tijd en ruimte schenken. Die de toeschouwer

vertragen, laten stilstaan en laten voelen. De energie in de ruimte verandert. Je ademhaling

verandert. Het hier-en-nu wordt in zachtheid gehuld.

“Punch” heet de techniek waarmee Verdonk haar werken creëert. Een vorm van droog vilten,

waarbij textielvezels (meestal wol) met naalden in elkaar worden geslagen. Daarvoor gebruikt

Verdonk verschillende machines. Een grote met vierhonderd naalden om de grote lijnen in één

spontaan gebaar te definëren. Met kleinere machines vult ze specifieke stukken van elk werk in.

Tot slot wordt elk werk met de hand tot in detail vervuld.

Met slagklacht schept Verdonk een nieuw, zacht materiaal.. “Die tegenstelling sluit aan bij mijn

visie”, zegt ze. “Contrasten zijn belangrijk. Ook in mijn onderwerpen zitten vaak tegenstellingen."

Zo werkt ze graag abstract maar hebben veel wandkleden iets uitgesroken landschappelijks.

Zee, bergen, aarde, vuur, lucht. Oerelenmenten die een droomwereld zichtbaar 

én tastbaar maken.

De “gedroomde landschappen” van Verdonk zijn gebaseerd op haar eigen dromen. Zo neemt

ze de toeschouwer mee in die droomwereld, zonder te veel in detail te treden. “Ik laat de

verbeelding van de toeschouwer graag vrij. Wanneer een werk iemand echt raakt, legt die er

zijn eigen verhaal in.”

Marian Verdonk werkt ook in opdracht. "Ik neem de tijd om in de huid van de opdrachtgever te

kruipen, om de wensen echt te begrijpen. Die visie en sfeer inspireren mij tot een werk wat

helemaal past in de ruimte. Zo kan een opdracht het eindresultaat versterken.” En hoe groter

het formaat, hoe groter het effect van verzachting, vertraging, verbinding met die oerelementen.

“Daarom komt mijn werk goed tot zijn recht in bijvoorbeeld vergaderzalen.”

“Zou het niet zo zijn dat als je jezelf steeds maar omgeeft met harde dingen, je zelf ook steeds

harder wordt? Ik denk dat je altijd resoneert met je omgeving. In een wereld die behoorlijk hard

is geworden, is het tijd om te verzachten.”


 
Marian Verdonk vertelt verhalen in vezels, in haren, in wol.
 
Schept gedroomde werelden in Textiel.